محمد بن فضيل گفته : من تفسير آن را از أبو الحسن ( امام كاظم ع ) پرسيدم ، فرمود : يعنى از گناه توبه كند و سپس بدان باز نگردد و دوست‌ترين بنده‌ها نزد خدا تعالى فتنه پذيرانى هستند كه بسيار توبه كنند . ( 1 ) 4 - از ابى بصير ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : ( 8 سوره تحريم ) : « أيا آن كسانى كه گرويديد ، توبه كنيد به درگاه خدا توبه نصوح » ( يعنى چه ؟ ) فرمود : آن توبه از گناهى است كه هرگز بدان باز نگردد ، گفتم : كدام ما هست كه باز نمىگردد ؟ در پاسخ فرمود : اى ابا محمد ! راستى كه خدا دوست دارد از بنده‌هاى خود گول خور بسيار توبه كار را . ( 2 ) 5 - يكى از اصحاب ما حديث را تا معصوم رسانيده كه فرموده است : راستى خدا عز و جل به تائبان سه خصلت داده كه اگر يك خصلت از آنها به همهء اهل آسمان‌ها و زمين بدهد نجات يابند بدان : 1 - قول خدا عز و جل ( 222 سوره بقره ) : « به راستى خدا دوست دارد توبه‌كنندگان را و دوست دارد پاكيزه‌ها را » ، هر كه خدا را دوست دارد هرگز او را عذاب نكند . 2 - قول او ( 7 سوره مؤمن ) : « آن كسانى كه عرش را به دوش بر مىدارند و آن كسانى كه در گرد عرش باشند همه تسبيح گويند به حمد و ستايش پروردگار خود و آمرزش جويند براى كسانى كه گرويدند . پروردگارا رحمت و دانشت همه چيز را فرا دارد بيامرز براى آن كسانى كه توبه كردند و از راه تو پيروى نمودند و آنها را از عذاب دوزخ نگهدار ( 8 ) پروردگارا و آنها را در آور به بهشت عدنى كه بدانها وعده دادى با هر كه شايسته باشد از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زيرا توئى عزيز و حكيم ( 9 ) و بر كنار دار